Dagbladartikelen

Hieronder een selectie van mijn artikelen die de afgelopen jaren verschenen in De Gelderlander, De Stentor, Het Eindhovens Dagblad, Tubantia, PZC, Het Brabants Dagblad, De Stem en het AD. 

Ook thuis is Rob Jetten altijd een druk baasje: ‘Ik kan moeilijk een paar uur stilzitten’

13 juni 2020 / De Gelderlander en AD

,,Wanneer ik donderdagavond vanuit Den Haag terugrijd naar Ubbergen, voelt het goed dat ik weer naar het oosten mag. De werkdagen in Den Haag zijn lang. In de weekenden werk ik soms ook, maar vanuit huis voelt dat toch anders.’’

Dat klinkt als een ontsnapping uit de drukte.
,,Is het ook. Ubbergen ligt midden in het groen en de heuvels, zo prachtig. En mocht ik toch zin hebben in drukte, dan ben ik met de fiets binnen tien minuten in de Nijmeegse binnenstad. Ik houd van uitgaan, van restaurants en van bruine cafés. Gezellig om daar met een groep vrienden naartoe te gaan. Of naar een van de vele festivalletjes in Nijmegen die er zijn in de zomer, normaal gesproken dan. De sfeer is daar altijd zo relaxed.’’

Percussionist Clara de Mik van Slagerij van Kampen: ‘Het zou mijn eerste Pinkpop zijn geweest, samen met mijn zussen! Echt balen’

31 mei 2020 / De Gelderlander en AD

Wat doet deze tijd met je inspiratie?
,,Popcentrum Jacobiberg zat vijf weken dicht vanwege de crisis, maar is gelukkig weer open. Gisteravond ben ik vier uur lang losgegaan op drums, een djembé en een sabar, allebei Afrikaanse trommels. Het blijft fijn nieuwe dingen te verzinnen, op zoek te gaan naar lekkere grooves en een eigen klank te ontwikkelen. Het voelde alsof ik weer naar de speeltuin mocht. Zodra ik achter mijn instrumenten zat, stroomde het en kwam ik in de vertrouwde flow.”

Klinkt goed!
,,Ja hè. Verder volg ik eens per maand djembélessen, ook in het popcentrum, op zaterdagmiddag. Heftige sessies zijn dat. Voor muziek mag je me altijd wakker maken. Jammer dat concerten er even niet in zitten. Het laatste concert waar ik ben geweest, was van singer-songwriter Dayna Kurtz, op de laatste avond voor de lockdown."

Frank Boeijen: "Ik ben altijd op zoek naar een lied."

9 mei 2020 / De Gelderlander en AD

,,Vrije tijd bestaat voor mij niet. Elke dag ben ik met muziek bezig, dus wat is vrije tijd? Ik ben altijd op zoek naar een lied, naar schoonheid, verdriet, pijn, liefde, vriendschap, de dood. En dat probeer ik te vertalen naar een nummer. Alles wat ik doe, staat in dienst van de muziek.”

Maar nu is alles anders.
,,Klopt, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Gelukkig is er muziek om naar te luisteren en om te maken.”

En er is tijd om uitgebreid de krant te lezen.
,,Daar maak ik sowieso elke dag tijd voor. Kranten lezen is een soort verslaving, al veertig jaar. Toen ik op kamers ging wonen, was het eerste wat ik deed een abonnement nemen op de Volkskrant. Later kwam daar het NRC bij. Verder koop ik vaak Trouw en De Gelderlander, voor het lokale nieuws. Kranten lezen ontspant me. En ik wil graag op de hoogte blijven van alles wat er gebeurt, want dat gebruik ik ook voor mijn muziek.”

Kunstenaars Jakobs en Drift: "We zijn het zelden eens, dat is onze kracht"

26 februari 2020 / De Gelderlander en AD

Een kleine witte tafel en twee witte stoeltjes vormen de rode draad in de foto’s van Willem Jakobs en Pieter Drift. In hun nieuwe boek Babel zie je dat de twee Arnhemse kunstenaars zelf vaak de hoofdrol spelen op hun foto’s. Gekleed in zwart. Altijd.

Drift: ,,We maken onze foto’s zonder hulp van anderen.’’

 

Jakobs: ,,Behoorlijk spannend. Door de sluitertijd van de camera heb je maar 10 seconden voor je pose, best lastig als je ergens tussenin moet gaan liggen, naartoe rennen of overheen klimmen.’’

Drift: ,,Alleen dát is al bijzonder om te doen.’’

Jakobs: ,,We mogen niet photoshoppen, maar verder is alles geoorloofd.’’

Margot Ribberink: "Ik heb al een jaar geen nieuwe kleding meer gekocht"

16 februari 2020 / De Gelderlander en AD

Mooi, die Sint-Jakobsschelp aan uw rugzak. ,,Ja hè? Hij wordt gebruikt als symbool door pelgrims en bedevaartgangers. In vroeger tijden bood de schelp bescherming tegen struikrovers.”

Wat heeft u met bedevaartgangers?
,,Vorig jaar zomer liep ik in vijf weken tijd naar Santiago de Compostella, in mijn eentje. Superspannend vond ik het. Was het niet te gevaarlijk? Kon ik het fysiek wel aan? Zou ik elke avond een slaapplek vinden?’’

Toch zette u door. Stoer!
,,Dat vonden mijn man en dochters ook. Achteraf bleken alle zorgen onnodig. Natuurlijk heb ik afgezien, na een week lopen deed alles pijn. Ook mentaal was het zwaar. Maar wat een zelfkennis heeft het me gebracht. Tijdens het wandelen kwamen levensvragen omhoog als ‘Wat heb ik de afgelopen 28 jaar gedaan?’ en ‘Hoe wil ik verder?’”

"Wandelen in stilte is goed voor mijn ziel"

2 februari 2020 / De Gelderlander

Zie ik daar twee modderige schoenen?
,,Klopt. Mijn echte wandelschoenen zijn soms nog viezer, dus af en toe loop ik op deze.”

Je wandelt veel in je vrije tijd?
,,Ik doe bijna niets liever. Als kind al struinde ik veel rond in het bos of in de uiterwaarden. Van ieder seizoen geniet ik, van telkens die afwisseling in de natuur. De overtrekkende ganzen, de vogels die steeds vroeger zingen, of een ree, een das, een vos. 

Prachtig. Het doet me zo ontzettend goed. Dat wandelen en bewegen goed is voor je lijf wist ik natuurlijk wel. Maar dat het ook zo helend is voor de ziel...”

"Het buddycafé voor vluchtelingen heeft als doel gelijkwaardige vriendschappen"

10 december 2019 / De Gelderlander en AD

,,Thuis gaan vluchtelingen vooral om met mensen uit hun land van herkomst” zegt Shikhali. ,,Tijdens het Buddycafé kunnen Nederlanders en vluchtelingen elkaar ontmoeten. Wat we doen op zo’n avond? Informatie geven over het buddyproject, weetjes uitwisselen over elkaars cultuur, kletsen, spelletjes, koken, dansen. Het is een mix van serieus en luchtig.”

Het buddycafé wordt georganiseerd onder de paraplu van Boost Arnhem, een organisatie die is opgericht door de Syrische psycholoog Mohammed Obeido. Hij ontvluchtte vier jaar geleden zijn land en merkte dat het niet makkelijk is goed te integreren en vriendschappen op te bouwen. Dus besloot hij het zelf te gaan regelen. De Stichting Boost Arnhem, die hij met een aantal Nederlanders oprichtte, omvat ook het buddyproject We Match. ,,Gelijkwaardige vriendschappen tussen Nederlanders en vluchtelingen, dat is het doel” legt Obeido uit. 

Albert Weerd werd op zijn 62ste kleutermeester

8 oktober 2019 / De Gelderlander

Albert Weerd (62) werd na zijn 60ste nog kleutermeester. Hij is een dubbele uitzondering. Ten eerste om zijn leeftijd. En ten tweede omdat de lagere klassen van de basisschool niet populair zijn bij mannen. „ Ik ben zo blij met mijn overstap."

 

"Omdat ik vaak grapjes maak, noemen de kleuters me wel eens Gekkie" vertelt hij. "In de winkel springt soms ineens een leerling tevoorschijn met een enthousiast 'Hallo meester Albert!'. Daar geniet ik van."

Zo'n 180.000 scholieren verlaten de basisschool — Zijn we klaar voor de grote stap?

9 januari 2019 / De Gelderlander, De Stentor, Tubantia, AD, PZC, Brabants Dagblad, BN DeStem, Eindhovens Dagblad

Binnenkort zullen zo’n 180.000 Nederlandse brugklassers in spe hun middelbare school kiezen. Op de Arnhemse Montessorischool praten ouders, leerlingen en leerkrachten over de aanstaande keuze.

,,Het lijkt me leuk, maar ook spannend, al die nieuwe kinderen’', zegt Kobus (11) van de Arnhemse Montessorischool. Zijn klasgenoten Jasper (11) en Myrthe (11) knikken en voegen eraan toe dat je meer huiswerk krijgt en goed moet plannen. ,,Je kunt niet zomaar een uur op je telefoon zitten.’’

Sabine, moeder van Jesper, reageert op de trend dat scholen zich profileren met sport of cultuur, als talentschool, technasium of BYOD-onderwijs (Bring Your Own Device, met extra aandacht voor digitale wijsheden): ,,Het is leuk als scholen zich profileren’', zegt ze, ,,maar het belangrijkste is dat mijn zoon een goed gevoel heeft bij zijn school.’' Jesper (11): ,,Soms vindt mijn moeder een school niet zo leuk en ik juist wel.’’

Nederlanders over hun einde

26 oktober 2018 / De Gelderlander

Aukje Spee-Smid (83) uit Duiven vertelt hoe ze haar uitvaart graag zou willen.

Begraven of cremeren?
,,Cremeren en mijn as laten uitstrooien, net als mijn man.’’

Het leven vieren of diepe rouw?
,,Ik heb veel jaren mogen leven, daarom kies ik voor vieren.’’

Wat trek je aan?
,,Iets gezelligs wat mijn dochters uitkiezen.’’

Muziek? 
,,Het Adagio uit het Klarinetconcert van Mozart. En een lied met onder meer de woorden: ‘Aan het einde van het leven neemt Gods geest de laatste adem in haar grote waaien op’. Dit geeft me troost.’’

Waar blijf je na je dood? 
,,In elk geval niet in een hemel met gouden stoeltjes, die bestaat niet. Je geest wordt verenigd met God. Maar daarna?’'

Mot. spreekt een woordje mee op Lowlands

15 augustus 2018 / De Gelderlander en AD

Proberen kan altijd, dachten synthesizerspeler David Berman (22) en drummer Vos van der Noordt (22) toen ze besloten met het Arnhemse kunstenaarscollectief mot. mee te doen aan een wedstrijd voor een plek op Lowlands.

Ze stuurden een filmpje op van hun concept, met beelden van optredens. Vorige week hoorden ze dat ze uit 184 inzendingen zijn gekozen voor een optreden op het nieuwkomerspodium. ,,Komend weekend staan we dus op een van de grootste festivals van Nederland, geweldig!", roept Berman enthousiast.

Van Bach tot Braziliaanse percussie

12 juli 2018 / De Gelderlander

Rob van den Berg (56) is docent muziek en daarnaast leider van de Braziliaanse percussieband Banda Nossa. Op zijn gitaar speelt hij van Bach tot flamenco.

"Met deze gitaar breng ik veel uren door. Het is het instrument waarmee ik ooit begon, in 1977 geloof ik. Vanaf mijn twaalfde had ik een jaar of vijf gitaarles en oefende klassieke stukken, bijvoorbeeld van Bach. Daarna ben ik gaan freewheelen en ontdekte de blues, bossa nova en…

Na vijf keer bidden voel ik me kalm en tevreden

14 maart 2017 / De Gelderlander

In Damascus werkte ik als docent Engels en mijn man had een eigen zaak. Een damesschoenenwinkel. We bezaten een groot huis en hadden een auto.

Erik Mesie: "Ik vind dansen nog steeds leuk"

9 februari 2017 / De Gelderlander

Erik Mesie (59) werd bekend als zanger van Toontje Lager. Tegenwoordig geeft hij muziekles op een middelbare school en hij treedt nog steeds op.

,,Liedjes in elkaar knutselen voor mijn nieuwe album; daar bracht ik de meeste tijd mee door de afgelopen periode. Een uitgaansbeest ben ik niet, maar optreden op festivals vind ik nog altijd geweldig. Nog even nahangen mag ik ook graag doen; rondlopen en naar andere bands kijken. Dan zie ik genoeg leuke dingen voorbijkomen.''

Oerendhard fietsen door de Achterhoek

2 februari 2017 / De Gelderlander

Wimken van Diene, alias Willem Terhorst (67), uit Aalten, was veertig jaar basgitarist bij Normaal en maakt nog steeds muziek. Wat doet hij in en met zijn (vrije) tijd?

,,Om in conditie te blijven fiets ik veel, zo'n 100 kilometer per week. Vier keer per week maak ik een tocht hier in de Achterhoek, volgens mij een van de mooiste gebieden van Nederland. In de winter fiets ik ook, door regen, kou en wind. Het zou flauw zijn als je er alleen op uit zou gaan als het mooi weer is. Ik heb een fiets uit 1953, gewoon een ouderwetse. Zo'n dure racefiets is niks voor mij.’’

Thijs van Leer zit nog vaak achter de piano

19 januari 2017 / De Gelderlander

,,De laatste tournee was in Groot-Brittannië. Een maand lang waren we continu onderweg. Vrije momenten gebruik ik dan graag om bij te slapen. Als ik niet achter het stuur hoef te zitten, ben ik vaak snel vertrokken. Omdat we na een optreden altijd handtekeningen uitdelen, lig ik meestal pas rond 2.00 uur in bed.’’

,,Op tournee heb ik altijd een magnetisch schaakspel bij me. Ik ben gek op schaken en ben er bij vlagen goed in. Ik speel tegen collega's in de muziek of tegen mensen die ik toevallig ontmoet. Cryptogrammen oplossen vind ik ook ontspannend. Ik ben er behoorlijk goed in.’’

Klaas Gubbels gaat elke week naar de rommelmarkt

12 januari 2017 / De Gelderlander

,,In mijn atelier aan de rand van het bos voel ik me thuis. Ik houd niet zo van reizen. Ik weet niet waarom. Dat ik altijd en eeuwig hetzelfde maak, komt misschien voort uit hetzelfde gevoel. Ik werk totaal intuïtief.’’

,,Mijn vrouw Heleen reist graag. Zij organiseerde in november een trip naar Parijs, zodat ik bij de opening kon zijn van mijn expositie daar. Ik zag er tegenop, maar de vijf dagen vlogen voorbij. Als ik in Parijs kom, bezoek ik altijd café La Palette en café Le Select, op Montparnasse. Het leukst om te zitten, vind ik Les Deux Magots. Met plezier volg ik deze vaste riedel. Zoals ik schilder, zo leef ik.’’

Jan Siebelink: "Met Klaas Gubbels heb ik altijd genoeg te bepraten"

24 november 2016 / De Gelderlander

Jan Siebelink (78), schrijver en voormalig docent Frans, woont in Ede met echtgenote Gerda en zijn hazewindhondje. Wat doet hij in zijn (vrije) tijd?

"Ik ben graag tijd met vrienden door. Bijvoorbeeld met kunstenaar Klaas Gubbels. Sinds een jaar of 25 komen we in restaurant Buitenzorg in Ede. Bijna wekelijks eten we daar met zijn vieren: Klaas, zijn vrouw Helena, Gerda en ik. We hebben een vaste tafel, maar bij mooi weer zitten we buiten. Er is altijd genoeg te bepraten. Nooit hoef ik na te denken over wat ik nu eens zal zeggen. Geen moment. Het mondt altijd uit in iets zinvols. Het bijzondere is dat de vrouw van Klaas en mijn vrouw het zo goed met elkaar kunnen vinden. We eten regelmatig bij elkaar thuis. Ook met andere vrienden erbij. Maar het leukste is toch met zijn vieren, dan kun je dingen echt goed bespreken. We mogen elkaar gewoon heel graag. Het is een intense vriendschap.''

'Veiligheid, daar heb je alles voor over'

5 januari 2016 / De Gelderlander

Ramzi en Nayline Sawa vluchtten in 1994 voor de oorlog in Irak. Ramzi: ,,Veel Irakezen vluchtten in de jaren negentig naar Jordanië, net als wij. Dit land zou niet onze eindbestemming worden, maar daar waren we in elk geval veilig en ver van het oorlogsgeweld."

Bel

06 - 4077 5111

Volg mij

  • LinkedIn Social Icon
  • tjilpen

© 2020 by Marike Spee.
Proudly created by Leo Poiesz with Wix.com